Table of Contents Table of Contents
Previous Page  10 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 10 / 48 Next Page
Page Background

10

Pobjeda

Aktuelno

Nedjelja, 29. jul 2018.

Kako SPC brani nelegalno zauzetu poziciju u Crnoj Gori

Panikaucrkvi

Bahatimdjelovanjem

Mitropolije crnogor-

sko-primorske

izgubili smomnoge

spomenike kulture,

izgubili smodio is-

torije jednog naroda,

uništeni sudokazi

postojanja crnogor-

skog naroda. Što smo

dobili? Dobili smo

vjerske objekte strane

kulture i tradicije

ANALIZA

Minut je do dvanaest da

se pred poslanicima Skup-

štine CrneGore podnese

na razmatranje i usvajanje

zakon o slobodi vjerois-

povijesti (odnosno zakon

o vjerskimslobodama

– zakon o pravnompolo-

žaju vjerskih organizacija).

Crnoj Gori je neophodan

zakon koji je isključivo u

skladu sameđunarodnim

standardima, normama

međunarodnog prava i

praksomEvropskog suda

za ljudska prava.

Izostankomusvajanja

ovog zakona nastale bi

nasagledive posljedice za

crnogorski narod i prvi put

u istoriji Crne Gore došlo

do prevage duhovnog nad

svjetovnim. Istorija nam

kazuje da postoji vjekovna

borba države i crkve, ko će

ostvariti prevlast i ko će vla-

dati – da li carstvo nebesko

ili carstvo zemaljsko i to nije

sporno. Međutim, kad je u

pitanju država Crna Gora,

do prevlasti duhovnog nad

svjetovnimdolazi usljed

manipulacije narodom i

falsi ikovanja istorijskih

činjenica.

Ulaskomu NATO Crna

Gora se ne može pokoriti

teritorijalno, pa su sljedbe-

nici Ilije Garašanina dobili

zadatak da Crnu Goru poko-

re duhovno. Ko je subjekt

zadužen za realizaciju tog

zadatka?

PRAVNI APSURD

U odnosu na pravni poredak

i pravne propise Crne Gore,

u pitanju je pravno neposto-

jeći subjekt u Crnoj Gori, sa

različitimnazivima: Srpska

pravoslavna crkva; Crno-

gorsko-primorska eparhija;

Mitropolija crnogorsko-

primorska...Niti jedan jedini

državni organ u Crnoj Gori

do dana današnjeg nije utvr-

dio niti ima u evidenciji koji

je tačan naziv ove grupacije.

Ovaj podatak, međutim, nije

smetnja da navedena grupa-

cija stiče ogromnu imovinu,

zaključuje pravne poslove i

stiče milione, a nedostupni

su za bilo kakvu personalnu,

poresku i inansijsku kontro-

lu. U svom arsenalu postupa-

nja pred državnimorganima

Crne Gore raspolažu sa

desetinama pečata i štam-

bilja koje koriste u pravnom

prometu Crne Gore. Poznato

je na koji način se nekom

subjektumože izdati pečat

i štambilj, ali toj grupaciji je

to nebitno. Nebitno im je da

li imaju pravnu sposobnost,

nebitno je da li mogu biti

aktivno legitimisani pred

državnimorganima, nebitno

je što se grade objekti bez

građevinske dozvole, nebit-

no je što se na kulturno isto-

rijskim spomenicima izvode

radovi bez ili suprotno izda-

tim konzervatorskimuslovi-

ma, dakle, nebitno je kojim

sredstvima doći do cilja...

Bitno im je – ući u sve sfere

društvenog života u Crnoj

Gori, osvojiti medijsku

scenu Crne Gore, razviti

snažnu propagandno-

izdavačku djelatnost, uzeti

sve pravoslavne crkvene

objekte u Crnoj Gori, što više

kompromitovati, poniziti,

omalovažiti državu Crnu

Goru. I posebno: izbrisati

tragove crnogorske istorije

i tradicije, te falsi ikatima i

manipulacijom steći što veći

broj pristalica.

Što se stvarno zna o ovoj

moćnoj grupaciji, možemo

pronaći u važećemUstavu

Srpske pravoslavne crkve.

U članu 14 Ustava Srpske

pravoslavne crkve stoji da

crkva ima 24 eparhije, a u

tački 22, pominje se i Crno-

gorsko-primorska eparhija

sa sjedištemna Cetinju. U

stavu 2 istog člana navodi

se da „Arhijereji eparhija

crnogorsko-primorske,

skopske, dabrobosanske i

zagrebačke imaju po svom

položaju titulumitropolita“.

Ono što je važno istaći jeste

da su odredbe Ustava Srp-

ske pravoslavne crkve, od

članova 179 do 190 koje ure-

đuju organizaciju crkvene

opštine stavljene van snage,

što znači da ukoliko bi se

jedna crkvena opština poja-

vila pred državnimorga-

nima da se registuje kao

pravno lice, nastala bi vrlo

nezgodna pravna situacija.

Kod takvog nespornog

stanja stvari - kad ne postoji

pravno valjani dokaz ni o

postojanju eparhije - ko je to u

Crnoj Gori omogućio da orga-

nizacioni dio eparhije – crkvena

opština, dobije pravni subjekti-

vitet, stekne svojstvo pravnog

lica i nesmetano stiče i raspola-

že tuđom imovinom – odnosno,

imovinomCrne Gore?

POKUŠAJ

MANIPULACIJE

Da bi navedena grupacija

opravdala svoje nezakonito

i protivpravno djelovanje u

Crnoj Gori - i sve žešće kritike

da nijesu registrovani u Crnoj

Gori - oni se 7. marta 2012.

godine obraćaju MUP-u Crne

Gore sa Prijavomo postojanju

i djelovanju pravoslavne crkve

u Crnoj Gori.

Ovaj apsurdan, besmislen akt,

samo je pokušaj diskreditacije

državnih organa i obmane

naroda, jer se po njemu ne

može postupati niti bilo što

dokazati ili odlučiti. Sve nave-

deno nije smetnja da pravno

nepostojeća Crnogorsko-pri-

morska eparhija i njene pravno

nepostojeće organizacione

cjeline steknu ogromnu imo-

vinu u Crnoj Gori, ogromne

neprijavljene prihode, ogro-

man prostor namedijskoj sceni

Crne Gore. A da, pritom, oma-

lovažavaju i negiraju državne

institucije i crnogorski narod.

Sredinom 2015. godine nadlež-

noministarstvo uputilo je na

javnu raspravu Nacrt zakona o

slobodi vjeroispovijesti. Tekst

toga nacrta zakona sačinjen

je u skladu sa međunarodnim

standardima i dao je šansu

svima da u argumentovanoj

raspravi iznesu svoje stavove.

Zakon je postavljen da a irmi-

še kolektivna vjerska prava i

zadovoljio je međunarodne

norme kroz regulisanje pitanja

registracije, imovine i jednakog

položaja svih vjerskih organi-

zacija. Naravno, u pojedinim

odredbama treba interveni-

sati na određenim članovima,

mada su te intervencije teh-

ničke prirode i ne umanjuju

značaj datog teksta.

Očigledno je da je tada Crno-

gorsko-primorska eparhija bila

protiv tog zakona, a i dalje će

biti. Dva su osnovna razloga za

to: prvo je pitanje registracije;

drugo je - pitanje imovine.

,,HILJADUGODIŠNJA

TRADICIJA“

Za njih je najznačijnije: kako

zadržati protivpravno oduzetu

imovinu od građana i države

Crne Gore?

Sada je već gotovo sigurno

da je na stotine hiljada metara

kvadratnih i na stotine objeka-

ta, prvenstveno vjerskih, upi-

sano na Srpsku pravoslavnu

crkvu, Mitropoliju crnogorsko-

primorsku, crkvenu opštinu i

na mitropolita crnogorsko-pri-

morskog.

Nema primjera u svijetu da je

neko bezbolno, tihomokupa-

cijomdošao do dijela teritorije

jedne suverene države, kao

što se to desilo Crnoj Gori. Ne

postoji primjer iz uporednog

prava o takvomnačinu sticanja

svojine, a vrlo je jednostavno

provjeriti ove navode. Potreb-

no je samo da Uprava za

nekretnine dostavi hronologiju

upisa za sve nepokretnosti

koje su upisane na Mitropoliju

crnogorsko-primorsku i njene

organizacione jedinice Vladi

Crne Gore i da se o tome obavi-

jesti javnost.

Po važećem Zakonu o držav-

nompremjeru i katastru

nepokretnosti, Mitropolija crno-

gorsko-primorska nije mogla

biti upisana na nepokretnosti

u Crnoj Gori, jer ne posjeduje

valjane isprave podobne za

upis.

Kad već nema valjani osnov,

niti isprave koje bi dokazale

valjanost upisa, Mitropolija

crnogorsko-primorska vješto

koristi već poznate metode

manipulacije narodom i falsi-

ikovanja istorijskih činjenica.

Uporno, svakodnevno i do

iznemoglosti ubjeđuju građane

Crne Gore da su - ,,tradicional-

na crkva u Crnoj Gori“.

No, pojam tradicionalne crkve

umeđunarodnompravu

davno je riješen. Došlo se do

usaglašenog stava da je tradi-

cionalnu crkvu najobjektivnije

de inisati pravnim kriterijumi-

ma. Da bi bila tradicionalna,

svaka vjerska organizacija

mora u državi u kojoj djeluje

da dokaže svoj subjektivitet

i kontinuitet. To se dokazuje

pravnim aktima.

Po navedenim kriterijumima,

u Crnoj Gori su tradicionalne

Katolička crkva, Islamska

vjerska zajednica i Crnogorska

pravoslavna crkva. Srpska

pravoslavna crkva – Crnogor-

sko-primorska eparhija, postoji

»

Piše:

mr Nikola BELADA

Danas CrnomGoromhara mitomanija. Nema metra kva-

dratnog teritorije Crne Gore đe se ne traže Nemanjići. Traže

se i na Rimskimmozaicima; traži se Nemanjin grad na

turskomutvrđenju; traže se tragovi Nemanjića na latinskim

crkvama, slave se Petrovići koje su detronizirali; prave se

masovne šetnje po gradovima da se demonstrira moć...

Svaki pokret i korak Nemanjića je evidentiran. Zato imamo

Savin kuk, Savin potok, Savin počinak itd. Čim se locira

pogodna teritorija, mit – događaj je već plasiran u narodu i,

naravno, slijedi osvještavanje togmjesta. Činomosvještava-

nja mitomani smatraju da su dobili građevinsku i upotrebnu

dozvolu i objekat je podignut.

Svaki razuman građanin ove države se mora zapitati da li

su Vojislavljevići, Balšići, Petrovići izlazili iz svojih odaja ili

za života nijesu napravili niti jedan jedini korak van svojih

ognjišta.

Vladavinamitomanije

Savjetujemma-

nipulatorima da

traže drugemodele

dokazivanja. Jer,

pravnodokazati

hiljadugodišnje

postojanje Srpske

crkve uCrnoj Gori

jednako je dokazivo

kao imoje učešće

sa rimskim impera-

toromNeronomu

spaljivanjuRima

DokumentoformiranjuSPCukazomKarađorđevića